Rembertowska zieleń

Rembertów jest dzielnicą, w której ponad 30% całej powierzchni  to lasy.
W Starym Rembertowie są dwa parki- przy ul. Frontowej i Park Militarny, a na terenie Poligonu Wojskowego znajduje się obszar "natura 2000".


Park przy Frontowej został otwarty na początku 2014 roku jako park rekreacyjny. Na jego terenie znajduje się siłownia plenerowa, mały skatepark i plac zabaw. Na tym terenie rosną głównie sosny, które były kiedyś posadzone, o czym świadczy równa odległość od każdego drzewa.


 Park Militarny znajduje się na terenie Akademii Obrony Narodowej przy ul. gen. A. Chruściela "Montera".
Na jego terenie rozstawiono czołgi, armaty i samolot z czasów z okolicy II wojny światowej. Są to eksponaty podarowane przez Muzeum Wojska Polskiego i odmalowane przez studentów AON-u.
Chodnikiem, który biegnie wzdłuż parku można dojść pod budynki należące do oddziałów AON-u.

Natura 2000- Poligon Wojskowy
Jest to specjalny obszar ochrony siedlisk, zatwierdzony przez Komisję Europejską.

Opis przyrodniczy:

Obszar położony jest w obrębie rozległego kompleksu Lasów Rembertowsko-Okuniewskich porastających wschodnią część Kotliny Warszawskiej (mezoregion Równiny Wołomińskiej). Od strony zachodniej teren ten graniczy z aglomeracją warszawską. Od II połowy XIX w. wykorzystywany był jako poligon wojsk lądowych.
Lasy (głównie mieszane) pokrywają około połowę obszaru, pozostałą część pokrywają wydmy, plaże piaszczyste, łąki, zarośla i roślinność terenów podmokłych.

Obszar stanowi bardzo ciekawy przykład rzeźby polodowcowej o specyficznej budowie geologicznej i zróżnicowanym geomorfologicznie krajobrazie. Wśród utworów powierzchniowych dominują holoceńskie wydmy paraboliczne pochodzenia wiatrowego i pola piasków przewianych.

 Jedno z największych zgłębień, wypełnione torfem, znajduje się w części południowej i nosi nazwę Bagna Jacka (chroniony także jako Rezerwat Przyrody)

Prawie 80% obszaru porastają zbiorowiska leśne. Są to głównie bory sosnowe, które reprezentują niemal pełną skalę wilgotnościową siedlisk, od skrajnie suchych po wilgotne.


Osobliwością przyrodniczą tego terenu są pola odsłoniętych piasków (Wydma Szwalnicka) oraz mozaika roślinności związana z naturalnym procesem utrwalania wydm śródlądowych. Pod względem zajmowanej powierzchni dominują tu murawy szczotlichowe. Bogatsze florystycznie płaty nawiązują pod względem składu gatunkowego i struktury do muraw napiaskowych ze strzęplicą siną, w które z czasem się przekształcą. Malowniczym elementem dawnych placów ćwiczeń wojsk pancernych są suche wrzosowiska z dominującym wrzosem zwyczajnym. Pod względem florystycznym najbardziej zbliżone są do wrzosowisk knotnikowych (z rośliną – knotnikiem). W miejscach gdzie nie został przerwany ciąg następujących po sobie zbiorowisk roślinnych stanowiących kolejne stadia sukcesyjne wykształciły się jako ostatnie ogniwo suche bory chrobotkowe. Pomimo, niewielkiej powierzchni cechują się dobrze wykształconą strukturą i zróżnicowanym wiekowo drzewostanem. W południowej części obszaru, w lokalnym obniżeniu, w miejscach gdzie wydobywano torf wykształciła się roślinność torfowisk mszysto-turzycowych i mszarów, która stanowi różne stadia regeneracyjne. Pod względem fitosocjologicznym wyróżniono tu zbiorowiska wełnianki wąskolistnej i turzycy dzióbkowatej. Do szczególnie interesujących i jednocześnie bardzo malowniczych pod względem krajobrazowym należy zbiorowisko turzycy nitkowatej, występujące tutaj w dwóch postaciach - płaskiego, dywanowego mszaru oraz pływających wysepek. Licznie rosną tu: żurawina błotna, modrzewnica zwyczajna i przygiełka biała. W obrębie obszaru stwierdzono liczne gatunki chronione i zagrożone. Do szczególnie cennych należą: kosaciec syberyjski i czarcikęsik Kluka, wymieniony w Polskiej Czerwonej Księdze Roślin. Oba gatunki cechuje duża liczebność. Rośliny te związane były z występującymi tu niegdyś zmiennowilgotnymi łąkami trzęślicowymi, które uległy zarośnięciu przez roślinność drzewiastą i krzewy. Obecnie gatunki te występują jako element runa w około dwudziestoletnim drzewostanie brzozowym. Z innych gatunków warto wymienić goździka piaskowego, selernicę żyłkowaną oraz kukułkę plamistą.
Osobliwością faunistyczną tego terenu jest obecność ryby: strzebli błotnej oraz płazów: kumaka nizinnego i traszki grzebieniastej.

 Zagrożenia
 
 Występowanie w obrębie obszaru większości siedlisk przyrodniczych uzależnione było od specyficznego użytkowania terenu przez wojsko. Utrzymywanie linii strzałów, wykorzystywanie placów ćwiczeń przez jednostki pancerne, powstawanie pożarów – wszytko to hamowało procesy sukcesji i jednocześnie utrzymywało w czasie nietrwałą roślinność nieleśną. Z chwilą drastycznego ograniczenia roli tego terenu jako poligonu w obecnych warunkach klimatycznych trwałe utrzymywanie się takich odsłoniętych pokryw piaszczystych z eolicznymi procesami morfologicznymi (w których siłą sprawczą jest wiatr) oraz roślinności murawowej i wrzosowiskowej jest niemożliwe. W niedalekiej przyszłości w wyniku sukcesji oraz zalesiania ustąpi ona miejsca zbiorowiskom leśnym, dzieląc tym samym los nie występujących współcześnie zmiennowilgotnych łąk trzęślicowych.

 źródło informacji: http://obszary.natura2000.org.pl/index.php?s=obszar&id=1102